Dziennik Refleksji

  Na ostatnich zajęciach dużo rozmawialiśmy o żabach oraz pszczołach i początkowo wydawało mi się, że to będzie po prostu zwykły temat związany z przyrodą. Jednak w trakcie zajęć zaczęłam patrzeć na to trochę inaczej. Zrozumiałam, że nawet tak proste przykłady jak żaba czy pszczoła mogą być bardzo dobrym sposobem na wprowadzenie dzieci w świat przyrody. Najbardziej zwróciło moją uwagę to, jak wiele rzeczy można pokazać na przykładzie jednego zwierzęcia. W przypadku żab można mówić nie tylko o samym zwierzęciu, ale też o środowisku, w którym żyje, o wodzie, o zmianach zachodzących w przyrodzie. Dzięki temu jeden temat może prowadzić do wielu innych zagadnień i sprawia, że nauka staje się bardziej ciekawa i różnorodna. Podobnie było z pszczołami. Wcześniej raczej kojarzyłam je głównie z miodem, ale dopiero teraz zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo są ważne dla całej przyrody. Bez pszczół wiele roślin nie mogłoby się rozwijać, a to oznacza, że miałyby na tym wpływ także inne ...

  W ostatni piątek wydarzyło się coś, co bardzo mnie zaciekawiło i jednocześnie skłoniło do refleksji związanej z edukacją przyrodniczą. W internecie pojawiła się informacja, że wieczorem na niebie będzie można zobaczyć trzy jasne obiekty bardzo blisko siebie – cienki sierp Księżyca, jedną z planet oraz przelatującego satelitę. Początkowo potraktowałam to raczej jako ciekawostkę, ale później postanowiłam sama spojrzeć w niebo i sprawdzić, czy rzeczywiście będzie to tak dobrze widoczne. Wieczorem, chwilę po godzinie dziewiętnastej, faktycznie było widać bardzo cienki sierp Księżyca. Wyglądał zupełnie inaczej niż zwykle, ponieważ świecił tylko niewielki fragment jego powierzchni. Obok niego znajdował się bardzo jasny punkt, który okazał się planetą. Zaskoczyło mnie to, jak wyraźnie było to widoczne gołym okiem. Po chwili rzeczywiście pojawił się także jasny punkt, który powoli przesuwał się po niebie – był to przelatujący satelita. Samo obserwowanie tego zjawiska zrobiło na mnie duże...

  Jednym z ciekawszych elementów zajęć było poznanie metody kamishibai. Wcześniej nie miałam z nią większego kontaktu, dlatego było to dla mnie nowe i interesujące doświadczenie. Kamishibai to japońska forma opowiadania historii przy pomocy ilustracji umieszczonych w specjalnej drewnianej skrzynce, która przypomina mały teatrzyk. W trakcie opowieści prowadzący zmienia kolejne plansze z obrazkami, a słuchacze mogą śledzić historię zarówno poprzez słowa, jak i poprzez ilustracje. To, co najbardziej zwróciło moją uwagę, to prostota tej metody. Nie wymaga ona skomplikowanych technologii ani specjalnych urządzeń, a mimo to potrafi bardzo mocno zaangażować odbiorców. Dzięki połączeniu obrazu i opowieści łatwiej jest skupić uwagę słuchaczy i zainteresować ich tematem. Wydaje mi się, że szczególnie dobrze sprawdza się to w pracy z dziećmi, które często szybciej reagują na obrazy niż na sam tekst. Kamishibai może być także bardzo dobrym sposobem na wprowadzenie różnych tematów związanych z ...

  Jednym z ciekawszych doświadczeń podczas zajęć z edukacji społeczno-przyrodniczej było wyjście do Muzeum Przyrody w Olsztynie. Była to okazja, żeby zobaczyć różne eksponaty związane ze światem przyrody i przyjrzeć się im z bliska. Choć muzeum miało raczej tradycyjną formę wystawy i nie było tam nowoczesnych, interaktywnych elementów, samo oglądanie eksponatów na żywo okazało się bardzo wartościowym doświadczeniem. W dzisiejszych czasach często mówi się o nowoczesnych metodach nauczania, takich jak multimedia, prezentacje czy różnego rodzaju aplikacje edukacyjne. Rzeczywiście mogą one bardzo uatrakcyjnić zajęcia i pomóc w lepszym zrozumieniu wielu zagadnień. Jednak wizyta w muzeum pokazała mi, że nawet tradycyjna forma przekazywania wiedzy nadal ma duże znaczenie. Bezpośredni kontakt z eksponatami sprawia, że nauka staje się bardziej konkretna i łatwiejsza do zapamiętania. Podczas zwiedzania można było zobaczyć wiele różnych okazów zwierząt oraz elementów związanych z przyrodą. Og...

  Rozpoczynając zajęcia z edukacji społeczno-przyrodniczej zaczęłam zastanawiać się nad tym, jak właściwie wygląda proces uczenia się i prowadzenia zajęć. Do tej pory często myślałam o lekcjach w dość tradycyjny sposób – nauczyciel tłumaczy temat, uczniowie słuchają, zapisują najważniejsze informacje i starają się zapamiętać materiał. Dzięki tym zajęciom zaczęłam jednak patrzeć na to trochę inaczej. Uświadomiłam sobie, że nauczanie może wyglądać zupełnie inaczej i nie musi polegać wyłącznie na przekazywaniu gotowej wiedzy. Coraz bardziej przekonuję się, że bardzo ważną rolę odgrywa aktywność uczniów. Kiedy uczniowie tylko słuchają, łatwo się rozpraszają i szybko zapominają to, co usłyszeli. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy sami mogą coś sprawdzić, zadać pytanie, przedyskutować temat albo spróbować znaleźć odpowiedź na jakieś zagadnienie. Wtedy nauka staje się bardziej angażująca i ciekawsza. Myślę, że szczególnie w pracy z dziećmi jest to bardzo ważne, ponieważ dzieci z natur...